READY FOR TAKE OFF

Ready for take off.

Vandaag start ik een nieuw avontuur ver weg van alles dat ik ken. Ik bevind mij op dit moment op 10K hoogte ergens boven.. geen idee. Naar dit moment keek ik zo uit. Het ik-kan-nu-niet-meer-terug-moment. Dat voelt lekker. De druk van het iets vergeten zijn valt weg. Het is immers te laat. Heerlijk. Wat een organisatie is dit zeg. Vooral het feit dat ik totaal niet weet wat mij te wachten staat zorgt voor kriebels in mijn buik.

Alles moet normaal tsunami-proof zijn

Ik heb wonder boven wonder alles wat ik mee wilde nemen in mijn backpack gekregen. Ik ben normaal namelijk iemand die zich op ieder mogelijke situatie wilt voorbereiden. Alles moet tsunami-proof zijn en zou de wereld vergaan dan overleef ik minstens nog een week. Oke, dus dat alles heb ik deze keer moeten loslaten. Want wat heb je nu eigenlijk echt nodig?

Over mijn handbagage maakte ik mij nog wel een klein beetje zorgen. Mag je nou wel of geen powerbank meenemen? En heb ik alles bij me voor als mijn backpack kwijt zou raken? Ik heb mijn hele hebben en houden vakkundig, als een puzzel van 1000 stukken, in mijn rugtas gekregen. Met moeite sluit ik de rits, maar het past allemaal precies. Yes, dacht ik nog. Ik had er alleen even geen rekening mee gehouden dat je alles bij de douane er vrolijk weer uit kunt halen. En wil je het er weer in krijgen, in een gehaast tempo terwijl je broek zonder riem afzakt en je op half open schoenen staat te stuntelen, vergt dat behoorlijk wat gegoochel. Maar je bent eigenlijk allang blij dat je niet zonder dat je het wist alle ingrediënten van een bom hebt meegenomen. En dat je alleen nog maar de gate moet vinden om vervolgens te boarden. Voordat dat lukt sta je eerst nog twee keer in de verkeerde rij en is je boardingpass, waar je netjes mee wilde omgaan, al zwaar verkreukeld. Maar goed, er zit weer vaart in.

Voor het eerst een vliegtuig met twee paden

Dit is voor mij de eerste keer dat ik in een vliegtuig zit met twee gangpaden. Wat vind ik het hier groot. In de leuning voor mij bevindt zich een tv-tje. Je kunt er films op kijken, Chinese hits op luisteren en spelletjes op spelen. Ik heb al twee potjes patience gewonnen. Uiteraard voer ik mijn naam in voor de ranking. Bij het eerste potje stond ik gelijk bovenaan, maar bij het tweede ontdek ik dat er competitie is in dit vliegtuig. Ik ben gezakt naar plaats drie. Ik heb nu even geen zin meer, maar ik heb gelukkig nog tien uur om mijn tegenstander een koekje van eigen deeg te geven.

Waarom eten reizigers zoveel krentenbollen?

Inmiddels ben ik voorzien van een glaasje rode wijn. Ik heb een plaatsje bij het raam en tuur ontspannen over het wolkendek. Dat ziet er weer mooi uit. Langzaam maar zeker vliegen we weg van de zon de avond in. Normaal gesproken is het nu middag, maar door het tijdreizen wordt het al nacht. Ik probeer mij een voorstelling te maken van wat mij te wachten staat. Dat lukt niet. Dan maar eens kijken hoe die Chinese hits klinken. En in de verte komen de stewardessen aan met de tweede ronde wijn. Dus ik ben helemaal content. Terwijl ik een krentenbol naar binnen werk, vraag ik mij iets af. Waarom is het eigenlijk zo dat als je op reis bent, je zeven krentenbollen eet op één dag? Wie is daar mee begonnen? Echt typisch Nederlands reisvoer haha.

Even bijkomen bij het zwembad van mijn Guesthouse.

Na drie vluchten bereik ik Chaing Mai

Het was kantje boord, maar ik heb het gered naar de derde vlucht van mijn reis. In Bangkok moest ik namelijk van het ene vliegveld naar het andere overstappen in een redelijk korte tijd. Eigenlijk moet je overal langer voor uittrekken dan je denkt. Dat weet ik nu. Gelukkig ging de overstap allemaal in één keer goed. Dat overkomt mij nou ook nooit. Ik had zelfs nog even tijd om kipnuggets te eten voor ik naar Chiang Mai zou vliegen. De vrouw heeft alleen volgens mij niet helemaal begrepen wat voor saus ik bij de kipnuggets wil want ik krijg er een bakje aardbeienjam bij. Kan gewoon. Heb niet veel puf meer om er nog iets van te vinden. Ik ben onderhand bijna een dag wakker, dus het zal wel. Het vooruitzicht daarentegen beloofd wel veel goeds. Het hotel schijnt een bed te hebben waar je niet meer uit wilt komen. Dat had ik even goed bedacht. Maar eerst nog snel de stad in voor bier. Dat moet gewoon. Op mijn hand staat: Geniet van elk moment. Ik kijk er nog een keertje naar en besluit mij er aan te houden. Vanaf nu dan écht.

Geniet van elk moment ❤