VERY FARMY, SUPER WARMY & SO CHARMY

Very farmy, super warmy and so charmy.

Ik dacht altijd dat ik wist wat geluk betekende. Dat het iets is dat je af en toe voelt en waar je blij van wordt. Maar ik wist niet dat geluk ook iets kon zijn dat constant je constant kon voelen. Sinds het moment dat ik Chiang Mai in ben gelopen voel ik vlinders in mijn buik. Deze stad is zo prachtig mooi, zo kleurrijk en vriendelijk, zo inspirerend en adembenemend. Je voelt je er meteen helemaal welkom. Alle drukte en stress van het normale leven bestaat hier gewoonweg niet. Daarvoor in de plaats loop je over wolken en kijk je echt je ogen uit.

Spannend maar heerlijk buiten de comfort zone

Mijn eerste avond in de stad was echt fantastisch. Ik was eigenlijk super moe van het tijdreizen, maar ik kon het niet laten om op ontdekking te gaan. Het is toch wel spannend in je eentje, maar voelt ook goed om buiten je comfortzone te treden. Ik hoorde van een bar waar veel backpackers elkaar ontmoeten, dus ben daar heen gegaan. Zoe in Yellow. Een aardig grote bar met een dansgedeelte en een buitenplaats met rijen lange tafels. Ik kijk om me heen terwijl ik mijn eerste fles bier naar binnen werk. Wie zal ik zo eens aanspreken? Ik zie een aantal potentiele nieuwe vrienden, maar heb toch nog een tweede biertje nodig voordat ik de moed heb verzameld erop af te stappen. Dit gebeurde uiteindelijk bij mijn derde biertje. “Can I join you guys?” Een groep aardige Engelse jongens verwelkomen mij aan hun tafel. Vanaf dat moment werd het echt madness. Engelse houden namelijk wel van een drankje, dus het werd een super gezellige avond met veel getetter. Ik heb de helft van de tijd geen idee wat ze zeggen door het accent, maar dat drukt de pret totaal niet.

Van een biertje naar de Chiang Mai Canyon

De volgende dag ben ik met diezelfde groep naar een canyon gegaan. Zij hadden scooters gehuurd en daarmee zijn we dus de stad uitgereden om te gaan zwemmen. Ik weet nog dat ik dacht hoe tof dit avontuur nu al begint. Je doet ergens een biertje, wat weer leidt naar een tocht achterop de scooter, cruisend over een Thaise weg. Daar is dat geluksgevoel weer. Om je heen is het ook zo mooi heel de tijd. De bergen, de bomen, de architectuur en de zon maken het echt een paradijs. Die avond zijn we ook nog bij een Thaibokswedstrijd geweest. Dat was best heftig. Aangezien ik de bus naar de Pun Pun Garden moest hebben de volgende dag, ben ik erna gaan slapen.

De bus missen is geen straf in Chiang Mai

Helaas heb ik deze bus de dag erop gemist. Ik had verkeerd gekeken. Maar zo’n straf is het niet om nog een extra nacht te blijven in de stad. Ik heb nog meer rondgelopen, foto’s gemaakt, hebbedingen gekocht (kan de giftshops hier niet weerstaan) en ben nog wat gaan zwemmen in het zwembad bij het hotel. Ook liet ik nog even mijn telefoon van drie hoog kletteren, maar die had geen krasje. Buddha is met mij denk ik, superchill. De dag erop lukte het mij wel om de bus te bereiken en vervolgde mijn reis richting Pun Pun. In de bus ontmoet ik een chick uit Duitsland. We hebben twee uur lang aan één stuk door gekletst. Super gezellig weer. Ze verblijft drie dagen op Earth Home, dat is de plek naast Pun Pun. Leuk ook om iemand te ontmoeten zodat je niet in je eentje hoeft te verdwalen nadat je de bus uit bent gestapt. De farm heeft namelijk niet echt een adres. Meer coördinaten met een soort beschrijving van: zoek een bordje, ga links bij de greppel en loop voorbij de derde boom naar rechts, etc.

Dit wordt een ervaring om nooit te vergeten

Eenmaal aangekomen op Pun Pun kan ik niet anders dan mijn ogen uitkijken. Het is hier echt prachtig. Er hangt een super chille vibe en alles is er helemaal in harmonie met de natuur. Dit wordt echt een ervaring om nooit meer te vergeten. Op dit moment is het redelijk rustig op de farm maar er worden binnenkort grote workshops gegeven. Vandaag mag ik op mijn gemak rondkijken en iedereen ontmoeten. Het onthouden van namen vind ik nog best lastig. Ten eerste omdat ik de Thaise mensen nog behoorlijk op elkaar vind lijken, en ten tweede omdat de namen vaak niet echt een woord zijn maar meer een soort van geluid. Bijvoorbeeld een baby genaamd “Bong” met een grote snottebel uit zijn neusje. Babybong is lief, maar ik weet niet echt wie zijn moeder is aangezien iedereen hem hier verzorgd. De Thaise cultuur is veel collectivistischer dan de Nederlandse cultuur. Alles is voor de groep en door de groep. Ik denk dat de Thaise bevolking wel één van de meeste vriendelijkste en behulpzaamste mensen ter wereld zijn. Iedereen is super lief. Ook de backpackers hier zijn erg leuk. Het is allemaal zo lekker multi-culti. Er zijn mensen uit Zuid-Afrika, California, Kenya en Australië. Het ontmoeten van nieuwe mensen is dan ook echt één van de mooiste dingen in het leven.

Na het melken van een koe, het eten van de heerlijke Thaise keuken en het douchen met koud water (dat zal even wennen worden), ben ik eindelijk neergeploft op mijn keiharde bed. Ach ja, het is in ieder geval een bed. Daar ben ik blij om. Morgen wordt de eerste dag werken in de tuin. Iets met rijstvelden volgens mij. Heb super veel zin om mijn handen uit mijn mouwen te steken en aan de slag te gaan. Het onderzoek is nu echt begonnen. Let’s do this!

Hieronder nog een foto van het adembenemende uitzicht vanaf de farm. How can you not fall in love to this? Sunset almost made me cry.