FIRENZE MARATHON 2018

De marathon van Florence

Op 25 november 2018 werd de 35e editie van de marathon van Florence gehouden. De Firenze marathon is de op één na grootste marathon van Italië. Enkel de marathon van Rome is groter. Jaarlijks starten er meer dan 10.000 hardlopers tijdens deze marathon. De route slingert door de waanzinnig mooie straten van Florence. Ik was alleen zelden eerder zo zenuwachtig voor een marathon..

Train niet strikt, maar train wél!

Als ik je één ding mag aanraden wat betreft het lopen van een marathon, dan zou ik zeggen: je hoeft niet super strikt te trainen, maar train wel! Ik ben zelf nooit van de schema’s geweest. Het past gewoon niet bij mij. Ik wil niet 16 weken vooruit plannen en elke week vast metselen met bepaalde afstanden en tijden. Ik ben meer de kipzonderkop-loper, die loopt wanneer die wil. Niet iedereen zal zich daar in kunnen vinden, maar voor mij werkt het. 

Het lopen van een marathon heeft niet alleen te maken met het trainen van je lijf en het fysiek goed voorbereid zijn op de afstand. Hardlopen is ook een mentaal spel. Er gaat gewoon een punt komen waar je lichaam met man en macht “Stop!!! Nu!!!!” begint te roepen en daar moet je mee kunnen omgaan. Dit wil niet zeggen dat je ernstige signalen van je lichaam moet negeren. Uitstappen is soms moeilijker dan doorrennen, maar veiligheid boven alles. 

Ponte Vecchio -Florence.

De marathon van Florence is mijn vierde marathon in twee jaar tijd. Ik weet dus goed wat ik kan verwachten, maar tegelijkertijd onderschat ik de afstand hier ook mee. Misschien dat ik hem daarom iedere keer langzamer loop dan de keer ervoor. Nou was ik deze keer ook zeker niet uit op een PR, maar wilde ik de marathon gewoon graag uitlopen. Dus een langzame start zou mij hier hopelijk bij gaan helpen. 

Praktische info:

  • Event: 35e Firenze Marathon
  • Datum: 25 November, 2018
  • Vliegtijd: 1,5 uur
  • Race start & finish: Piazza del Duomo, Florence, Italië
  • Maximale looptijd: 6 uur
  • Aantal deelnemers: Meer dan 10.000
  • Registratie: Geen loterij. Gezondheidsverklaring nodig die je kunt opvragen bij je huisarts.

Florence is echt een geweldige stad. Alleen daarom al zou ik je het van harte aanraden hier eens de marathon te lopen. De straatjes zijn zo romantisch en de stad leeft gewoon! Florence heeft, net als Rome, dat openluchtmuseum gehalte. Er zijn zoveel mooie bezienswaardigheden zoals Piazza del Duomo en Ponte Vecchio. Ondanks het regenachtige weekend bruist het op straat. De stad is omgetoverd tot kerstparadijs met straten vol lampjes en prachtige etalages. Ik ben daarnaast echt gek op pizza en dat is er natuurlijk in overvloed. Ideale plek dus voor het stapelen van de koolhydraten!

Start & Finish @ Piazza del Duomo

Een hele marathon door de regen

Ik voel mij best gespannen omdat ik weet dat ik dit keer echt te weinig heb getraind. Vier maanden lang wist ik dat ik Florence ging lopen. En in die vier maanden heb ik één keer een halve marathon gelopen en een aantal keer ongeveer 19 kilometer. Die dertigers zijn er nooit van gekomen. Het is geen excuus, maar ben in die periode wederom van baan geswitched en heb lang geen puf gehad om te gaan hardlopen (daar heb je die stomme kipzonderkop weer). Ik vond het allemaal dus erg spannend. Maar zoals eerder gezegd: hardlopen is ook een mentaal spel. Daarnaast moet ik het ook niet moeilijker maken dan het is. Het is gewoon de ene voet voor de ander en dat voor 42 kilometer lang. Ik moet dit kunnen! 

Het werd al vrij snel duidelijk dat het de hele marathon lang zou gaan regenen. Natuurlijk ben je niet van suiker, maar het was toch best een klein beetje jammer. M’n haar wordt zwaarder, m’n kleding plakt aan alle kanten en m’n oordopjes glijden constant uit. Maar het heeft ook zo z’n voordelen. Door de regen blijf je lekker koel en heb ik minder snel dorst. En omdat je er toch niets aan kunt veranderen, haal je er gewoon het beste uit. 

Startnummer ophalen @ ASICS Marathon Expo

Geen weg meer terug

De zondag van de marathon breekt aan. Bepakt met gelletjes en gehuld in een poncho hobbel ik naar het startvak. Nooit eerder liep ik een hele marathon in het buitenland, dus het was wel even wennen. Bijvoorbeeld de italianen die met vol temperament in het Italiaans vragen hoe laat het is en ik alleen maar wazig terug kijk. Zien ze niet dat ik Nederlands ben? Nee natuurlijk niet doos, je bent op dit moment net zo’n natte vuilniszak als iedereen.

Firenze: We run in art.

Het startschot wordt gegeven en de race gaat beginnen. De start en finish zijn op het centrale plein in de stad, Piazza del Duomo. Het is erg indrukwekkend om op deze manier langs zo’n enorme kathedraal te lopen. De adrenaline giert door m’n lijf en ik ben gewoon ontzettend blij dat het eindelijk zo ver is. Het is erop of eronder. Maar wat er ook gebeurt, ik wil genieten van de hele route. En dat gaat eigenlijk automatisch. Ondanks dat ik echt heel erg rustig loop, vliegen de kilometers voorbij. Het is echt een unieke ervaring en ik kijk dan ook mijn ogen uit. Ponte Vecchio, je loopt overal over- en doorheen. Alles is zo anders dan in Nederland. Wat natuurlijk logisch is, want het is Italië. Maar het blijft bijzonder.  

42,195 KM door de regen!

De route is heel erg afwisselend. Veel bochten en weinig lange ‘saaie’ stukken. Het begint dus in de stad en vervolgens loop je via een aantal parken meer buiten het centrum. Het is echt heel mooi en omdat je niet alleen bent, maar 10.000 anderen met jou in de regen lopen, is ook dat minder erg. De verzorging langs de weg is bijzonder goed geregeld. Heb nooit het gevoel gehad dat ik MOEST drinken of dat ik anders dood zou gaan. Er waren veel verzorgingsposten en ik heb alles voorbij zien komen aan water, thee, energydrinks, zout, fruit, koekjes en gelletjes. Je had nog net niet het gevoel op een foodtruckfestival rond te lopen (oké, overdreven maar toch), dus daar wil ik de organisatie en ASICS als hoofdsponsor absoluut voor bedanken. 

Al na vijf kilometer was alles doorweekt.
Shot by Andy Astfalck.

Nog tien kilometer te gaan

Voor ik het eigenlijk wist had ik er 32 kilometer op zitten. Ik was helemaal doorweekt ondertussen, maar het was verder allemaal super ontspannen verlopen. Toch, als je er bijna bent, gaat er iets in je hoofd zitten aftellen. De stappen worden daardoor een stuk zwaarder en die laatste tien kilometer voelen opeens aan als honderd kilometer. Nog maar een gelletje dan en wat te drinken. Het helpt wel en ik loop verder. Het laatste stuk van de marathon is wel echt het aller mooist. Langzaam trek je weer het centrum in. Maar voordat, dat gebeurt is er nog één hele hoge spoorbrug waar je overheen moet. Ik zie een fotograaf boven op deze brug staan en vraag mij af wat voor sadistische vent dat is haha. De gezichten die mensen daar trokken! Niet te doen. De route bevat over het algemeen best veel hoogte verschillen. Nogmaals, het is Italië hè. 

Mijn lieve zusje in de idyllische straten van Florence.

De laatste kilometers lopen over de keien door de straatjes van het centrum. Uitkijken dus als je wat zwakkere enkels hebt. Nog een paar bochten en dan passeer je het “42KM” bord. Dan nog een bocht en BAM daar istie weer, die enorme Duomo! Het regent nog steeds, maar wat ben ik blij. Ik hoor nog net mijn zusje mijn naam roepen die mij staat op te wachten. Ik zwaai en dan passeer ik de finish. Het is gelukt.. HET IS GEWOON GELUKT!  

Super trots op mijn medaille.

Ik wikkel mij in een stuk aluminium als een Turkse pizza

Met oog op de magere voorbereiding hoopte ik op een tijd van 4:30. Dit werd uiteindelijk 4:35, dus ik ben enorm tevreden. Ik neem mijn medaille in ontvangst en wikkel me als een Turkse pizza in een stuk aluminium folie. Warmte! Yes! M’n zusje en ik vinden elkaar, maken wat foto’s en lopen samen terug naar het hotel. Als ik mijn schoenen uittrek zie ik dat mijn voeten helemaal zijn verrimpeld. Het lijkt eerder alsof ik 4,5 uur in bad heb gezeten haha. Het warme water van de douche stroomt pijnlijk langs alle stroeve plekken op mijn huid (rug en bovenbenen). Maar wat voelt het tegelijkertijd lekker! En dan heb ik het nog niet eens over de droge kleding na het douchen. Man, wat kun je daar blij mee zijn. 

Na regen komt zonneschijn.

Je hebt altijd kracht voor pizza

Mijn benen zijn uitgeput, maar er is nog kracht over om een pizzaria te vinden en ons daar te storten op bier en.. hoe kan het ook anders: pizza! Langzamerhand besef ik wat er is gebeurd en hoe trots ik ben. Ik teer heerlijk op m’n runnershigh en houd mijn medaille goed vast. Het avontuur is dan al bijna voorbij, want wij vliegen diezelfde avond nog terug naar Nederland. Om 20:00u staat ons vliegtuig weer op Nederlandse bodem. Mijn lieve vriend pikt ons op van het vliegveld en dan zijn we weer thuis

Ik had alleen een paar hakken + sportschoenen mee. Dus na de marathon nog snel de H&M ingedoken om een paar sneakers aan te schaffen.

Het was een geweldig avontuur waar ik nog lang verliefd op zal terugblikken. Ik weet ook zeker dat ik de marathon van Florence over een aantal jaar nogmaals wil lopen. Dan hopelijk met iets droger weer. Het heeft de pret in ieder geval niet mogen drukken! Iedereen enorm bedankt voor alle steun via Facebook & Instagram. Het heeft mij alle power gegeven dit tot een goed einde te brengen en het was daarnaast ontzettend leuk om te lezen. Toppers!

Ciao Florence, we will meet again <3.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s